Tag Archives: Κρίση

ΟΧΙ και μεσίστια η Σημαία!

Standard

«Ο Ετινγκερ συμπληρώνει, τέλος, ότι θα πρέπει να εξεταστεί και το ενδεχόμενο οι σημαίες των υπερχρεωμένων χωρών να «κυματίζουν μεσίστια» στα κτίρια της ΕΕ».(Από το ΒΗΜΑ)

Φαίνεται τελικά ότι «δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Σίγουρα αντιμετωπίζουμε πολλά και διαφορετικά προβλήματα. Η χώρα βρίσκεται για άλλη μια φορά στη γωνία ως παρίας και αποπαίδι να δέχεται χτυπήματα πάνω και κυρίως κάτω απο τη ζώνη. Οι Σκοπιανοί έχοντας αφιονίσει μας αποκαλούν στην Αυστραλία τέρατα της φύσης φόρεσαν και αυτές τις ψευτοπερικεφαλαίες στον αγώνα basket με την Ελλάδα που ω του θαύματος μας νίκησαν. 20 χρόνια μετά  αναλογιζόμαστε λόγια και λόγους…

Η ανταλλαγή των ομολόγων δεν προχωράει όπως πρέπει, η έκτη δόση αποδεσμεύεται και όχι, όλοι μας πιέζουν εντός και εκτός, οι δημόσιοι υπάλληλοι φταίνε πάλι για ΟΛΑ τα δεινά της χώρας και κανείς άλλος (sic), et cetera. πάντως να εξηγήσει κάποιος/κάποιοι στον κ. κομισάριο ότι οι Έλληνες δεν κυματίζουν μεσίστιοι για τέτοια θέματα. Ούτε υποστέλλουν τη σημαία. Όσο για τους «ζεστοθεσούληδες» υπαλλήλους που όλοι κατηγορούν άκριτα και εκτός δημοσίου αλλά και εντός δημοσίου να τους πω δύο πράγματα μόνο. Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω και υπάρχουν και «ζεστοθεσούληδες» που χτυπάνε δεκάωρα και δωδεκάωρα χωρίς να παραπανιούνται χωρίς να έχουν τα παχυλά bonus των τραπεζών που προκάλεσαν πραγματικά το πρόβλημα αλλού και εδώ. Το ακούσαμε ΚΑΙ αυτό λοιπόν!

«-Έφεδρος (εργασιακός) Ζεστοθεσούλης Αθανάσιος! 

-Παρών 

-Απολύεσαι! 

-Έφεδρος (εργασιακός) Ζεστοθεσούλης Ανάργυρος 

-…

-Έφεδρος (εργασιακός) Ζεστοθεσούλης Ανάργυρος…Απών.  Απολύεται και αυτός να ειδοποιηθεί πάραυτα.»

Αφού μας τέλειωσαν οι έφεδροι ανθυπολοχαγοί της Αλβανίας αρχίσαμε με του έφεδρους υπαλλήλους. Και να επαίρονται κραυγαλέοι φοροφυγάδες (θου κύριε) ότι αυτοί οι υπάλληλοι πρέπει να ΦΥΓΟΥΝ από το Δημόσιο μιας και τρώνε τα λεφτά του ιδιωτικού τομέα. ΚΑΙ μιλάνε αυτοί που δεν κόβουν απόδειξη για αστείο και δεν πληρώνουν δασμούς και λοιπά και λοιπά.

Όταν βέβαια οι τόκοι τρέχουν εκθετικά το πρόβλημα δεν είναι οι άνθρωποι. Εργαζόμενοι και μη δουλευταράδες και τεμπέληδες. Έχουμε κάνει πάρα πολλά σαν χώρα  και ΠΡΕΠΕΙ να γίνει γνωστό. Η κρατική μηχανή αλλά και η ιδιωτική μηχανή δεν λειτουργούν σωστά. Το μηχανιστικό μοντέλο δεν τραβάει πλέον. Χρειαζόμαστε τη θεώρηση των οικοσυστημάτων.

ΔΕΝ χρειάζεται χρόνος να καταλάβουν όλοι,  κατήγοροι και κατηγορούμενοι ότι πρέπει να αφήσουν τα λόγια και να δουλέψουν και να πληρώσουν τα δέοντα. Ο ένας βλέπει τον άλλο και λέει: γιατί εγώ; απελθέτω απ’ εμού το ποτήριον…Στο τέλος το ποτήρι το πίνει αυτός που δεν δεν έχει σε ποιόν άλλο να το δώσει. (μετακύλιση να το πω, στρέβλωση να το ξαναπώ, αδικία να το επαναλάβω;). Μπουχτήσαμε στα λόγια, βαγκεστήσαμε με τις υποσχέσεις.

Χρειαζόμαστε ορθή επίλυση των ορθών  προβλημάτων. Και σίγουρα δεν έχουμε αποτυπώσει το σωστό ερώτημα!

Qui bono? Quid est veritas? 

Bingeol – Ξενιτιά!!!!

Advertisements

Κοιτίδα Πολιτισμού ή και Διαφθοράς;

Standard

Βιώνουμε τα τελευταία χρόνια την προφανώς αυξανόμενη, άτακτη υποχώρηση του αυτονόητου. Όχι του “άλλου”, που αποτελεί το υπαρξιακό και διακαώς κοινωνικό μας άλλοθι,  αυτού που ασκόπως αναζητούμε ως Λαός και δεν θα ανταμώσουμε, αλλά του ιδίου του Αυτονόητου˙ της Λογικής.

Γιατί άλλο το Αυτονόητο και άλλο το α(υτο)νόητο. Περί ανοησίας πρόκειται όταν μιλούν από τον καναπέ με όρους ιατρικούς ή ναυτοσύνης, δηλαδή περί βαρέος νοσούντος ασθενούς και πλοίου χτυπημένου υπό σολιτονικών κυμάτων, αναζητώντας ταυτοχρόνως την ίαση και τον υπήνεμο λιμένα, χωρίς να αντιληφθούν ότι ο οργανισμός είναι σύνολο αλληλεπιδρώντων μερών και διεργασιών ή τα κύματα και οι ωκεανοί συμπεριφέρονται ανακαλώντας στη μνήμη τους όλες τις μεταβλητές.

Κάθε φορέας κρατικός, πολιτικός, κοινωνικός, θεσμικός, εξωθεσμικός, ημεδαπός, αλλοδαπός, ή πρόσωπο έχει την δική του άποψη για το “Θέμα”, ως άλλος επίκαιρος μαγιστρομάγειρος. Τόσα γραμμάρια φόρων, τόσα ml περικοπών, τόσες πρέζες μειώσεων… Όχι! αντιτείνει άλλος. Η συνταγή θέλει άλλη δοσολογία. Καμία περικοπή σε καμία δαπάνη. Ή δεν φταίει η δοσολογία, αλλά η συνταγή. Η ίδια τρέλα που κατάτρεξε τους παντογνώστες επενδυτές και μη στην Ελλάδα του πάλαι ποτέ Χρηματιστηρίου, κατατρώγει τους παντογνώστες θεωρητικούς και μη, οικονομολόγους και μη στην Ελλάδα του Μνημονίου.

Μέχρι να αποφασίσουν όλοι αυτοί εντός και εκτός αν θα συνδράμουν ή όχι, με εκλογές ή χωρίς, με ανασχηματισμό ή όχι, με μολότοφ ή κλομπ, με στιλέτα ή γροθιές, η Κοιτίδα του Πολιτισμού θα έχει καταντήσει Λίκνο του Μαρασμού, αφού θα έχει αναγορευθεί επιτυχώς ως Κοιτίδα Διαφθοράς.

«Το σπίτι μου καίγεται κι εγώ τραγουδώ!» Τι είναι; Η απάντηση στο αίνιγμα που καλείται να δώσει ο σύγχρονος απόγονος του Οιδίποδα δεν είναι ο χοχλιός, αλλά ο Έλληνας, τώρα και οι Ευρωπαίοι.

Παράλογοο; ακούγεται αντιλαλόν το αυτονόητο. Και παραλυτικό θα προσθέταμε. Όταν η αρχική σημασία της λέξης “πολιτισμός” σήμαινε τη “δημόσια διοίκηση”, τη “διοίκηση των Κοινών” (σε όλο το εύρος και το βάθος), η Διαφθορά στέκεται απέναντι, σφυρίζει αδιάφορα και αναμένει την επόμενη ευκαιρία να εμφιλοχωρήσει.

Στο παγκόσμιο βιοτεχνολογικό εργαστήρι των υβριδικά μεταλλαγμένων σπόρων υψίστης (ανα)παραγωγικότητας και ομοιομορφίας, οι ελληνικοί σπόροι –άσε που υπάρχουν ελάχιστοι πλέον- είναι καταδικασμένοι. Η ζωή τους και η θέση τους όπως και κάθε άλλου έμβιου όντος είναι στο “χωράφι” της βιοποικιλότητας, των ωφέλιμων, των βλαβερών, του αρώματος της νοστιμάδας, της αισιοδοξίας, της ελεύθερης επιλογής και όχι της ομοιόμορφης και πολιτικά ορθής συμπεριφοράς και της επιβαλλόμενης προσαρμογής. Βρείτε το χωράφι, περιφρουρήστε το και ξέρουμε όλοι μας ποιοι και που είναι οι σπόροι! Αρκεί να μην κληθούν κατευθείαν τα κοράκια να τσιμπολογήσουν. Γιατί και τα σκιάχτρα κατάντησαν περίγελως των ορνέων, μιας και η λογική της χρηστής διοίκησης και του σώφρονος δανεισμού κράτους και οίκου κατετρώθη από την άλογη μεταφυσική της υπέρμετρης κατανάλωσης, του άφρονος δανεισμού και της εξωφρενικής κερδοφορίας και κερδοσκοπίας.

Δεν είμαστε συντεταγμένοι στην Κρίση. Σκορποχώρι στον Πόλεμο που ζούμε καθημερινά. Τα μόνα αγχέμαχα και εμπρηστικά όπλα που χρειάζονται είναι τα μυαλά μας, η καρδιά μας και η συντεταγμένη πολιτειακή, πολιτική και κοινωνική βούληση στα πλαίσια δημοκρατικών θεσμών που λειτουργούν με εύρυθμη και λογική συναρμογή προς χάρη του δημόσιου συμφέροντος.

(Προσθήκη 8/12/2011) Σε σχέση με τα ανωτέρω και μετά απο τόσους μήνες και με νέα κυβέρνηση, το πρόβλημα παραμένει, η Ελλάδα και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι βουλιάζουν και αυτοί ανάμεσα στις συμπληγάδες που οι ίδιοι έχτισαν και χτίσαμε, νομίζοντας ότι η κοντόθωρη ματιά και η αποποίηση ευθυνών θα μετέθετε το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι η λειτουργική δομή του καπιταλισμού και η διεθνοποιημένη (έντονα εθνική, όμως) άμετρη carnivorous συμπεριφορά του. Το πρόβλημα είναι πολυεπίπεδο και δεν λύνεται ούτε απο αυτούς που το προκάλεσαν, ούτε με εργαλεία μιας άλλης εποχής. Αν θέλουν να το λύσουν μπορούν! Δεν πιστεύω πια ότι οι συντονισμένες δράσεις (ποιών και για ποιους) μπορούν να επιφέρουν αλλαγή σκηνικού με δεδομένες τις υπάρχουσες συνιστώσες. Όταν έχει εκχωρηθεί το κυρίαρχο εθνικό μέσο νομισματικής πολιτικής (έκδοση χρήματος) οι σταθεροποιητικές πολιτικές ΔΕΝ μπορούν να αποδώσουν μακάρι να τρέχουν για 500 χρόνια ακόμη! Το χρήμα ως Χρέος (αυτή είναι η κυρίαρχη στρατηγική επιλογή) και όχι ως Πηγή Ευημερίας και Δημιουργίας ευθύνεται γι’ αυτή την τρομακτική κατάσταση.

Τα υπόλοιπα θολώνουν, επιπλέον, το ήδη θολό τοπίο.