Η ΕΙΣΒΟΛΗ (κριτική ταινίας)

Standard

η κριτική της ταινίας ΕΙΣΒΟΛΗ που ακολουθεί είναι από τον kforkargios

Η ταινία που θα κριτικάρω και θα επιχειρήσω να αναλύσω κάπως χωρίς να αποκαλύψω καίρια σημεία της πλοκής της είναι η Εισβολή του 2007.

invasion_ver2.jpg

Ένα remake της ταινίας «Invasion of the Body Snatchers» στην οποία εξωγήινοι εισβάλλουν στο ανθρώπινο μυαλό και κάνουν τους ανθρώπους άμυαλα όντα χωρίς συναίσθημα. Κάτι σαν ζόμπι, αλλά όχι ακριβώς. Αξίζει να σημειωθεί βέβαια ότι και οι 2 ταινίες είναι βασισμένες στο β’ διαλογής για πολλούς αλλά όχι για μένα ομότιτλο βιβλίο «Invasion of the Body Snatchers«.

invasionteaser.jpg

Η πρόσφατη version του 2007 κρατάει κάποια βασικά στοιχεία του βιβλίου και της πρώτης ταινίας, αλλά προχωράει το θέμα πολύ πολύ παραπέρα.

Επειδή τυχαίνει να συναναστρέφομαι με αρκετό κόσμο και η συζήτησή μας πάει σχεδόν πάντα σε ταινίες (τις οποίες λάτρευα πάντα) με λύπη μου παρατηρώ ότι σχεδόν το 100% του κόσμου που έχει δει την ταινία όχι μόνο δεν καταλαβαίνει τα μηνύματα πίσω από το κεντρικό story αλλά την κρίνει ως “απαράδεκτη”.

Οφείλω λοιπόν να γράψω μια σύντομη κριτική και να προσπαθήσω να υποψιάσω τον θεατή για να δει τι κρύβεται πίσω από τη βιτρίνα.

Η αρχή της ταινίας θεωρείται από πολλούς τετριμμένη ακόμη και αφελής. Και είναι αλήθεια. Δικαιολογώ ακόμα και αυτούς που ξενερώνουν με το άκουσμα ότι όλα έχουν να κάνουν με κάποιον ιό που μολύνει τους ανθρώπους και τους κάνει ζόμπι. Έχουμε δει άπειρε φορές τέτοιες ταινίες. Εδώ όμως πρέπει να δούμε κάτι σημαντικό. Το διαστημικό λεωφορείο της ΝΑΣΑ που πέφτει στη γη λέγεται ΠΑΤΡΙΟΤ. Δεν ξέρω αν υπάρχουν πραγματικά διαστημικά λεωφορεία της ΝΑΣΑ με αυτό το όνομα αλλά ακόμη και αν υπάρχουν η επιλογή του ονόματος αυτού κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι. ΠΑΤΡΙΟΤ φυσικά σημαίνει πατριώτης.

Για μένα όμως η λέξη ΠΑΤΡΙΟΤ μου φέρνει στο μυαλό όχι μόνο εθνικισμό και μισαλλοδοξία αλλά και τους πυραύλους ΠΑΤΡΙΟΤ που χρησιμοποιήθηκαν στο στον πόλεμο του κόλπου εναντίον των πυραύλων ΣΚΟΥΝΤ. Πάνω απ’ όλα όμως η λέξη ΠΑΤΡΙΟΤ φέρνει στο μυαλό μου τον πρόσφατο νόμο που εφάρμοσε ο Μπους το 2001 το περίφημο Patriot Act λίγο μετά την επίθεση στους δίδυμους πύργους. Με αυτό το νόμο ουσιαστικά η αμερικάνικη κυβέρνηση μπορεί να προσχωρήσει σε προσωπικά δεδομένα οποιουδήποτε αν κρίνει ότι αυτός είναι ύποπτος για τρομοκρατία χωρίς την έγκριση ή ένταλμα εισαγγελέα. Επίσης ο νόμος ενθαρρύνει τους αμερικάνους πολίτες να καταδώσουν κάποιον που πιστεύουν ότι είναι ύποπτος. Αυτά πρέπει να πω σαν εισαγωγή. Αν νομίζετε ότι είμαι ίσως υπερβολικός ή βλέπω παντού αντι-αμερικανικά μηνύματα ίσως και να έχετε δίκιο. Η συνέχεια της ταινίας όμως με κάνει να πιστεύω ότι δεν έχω άδικο.

Πρέπει να αναφερθώ στιυς πρωταγωνιστές της ταινίας και στον σκηνοθέτη. Η νικόλ κίντμαν πρωταγωνιστει στην ταινία αυτή. Και κάνει το ρόλο μιας ψυχιάτρου και μεταμοντέρνας φεμινίστριας όπως αποκαλύπτει κάπου στη μέση της ταινίας. Μάλιστα. Επειδή τυχαίνει να είμαι άντρας και να έχω γνωρίσει διάφορες μεταμοντέρνες φεμινίστριες κάποιες φοιτήτριες ψυχιατρικής και ψυχολογίας, μάλιστα έχω γνωρίσει και μια που έχει όλο το πακέτο μπορώ να πω με σιγουριά πως είναι ο,τι πιο ξιπασμένο, αλαζονικό κουλτουριάρικο ον υπάρχει πάνω στον πλανήτη γη.

Έχω την εντύπωση όμως ότι και ο σκηνοθέτης έχει την ίδια εντύπωση. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο σκηνοθέτης είναι γερμανός και έχει κάνει 2 από τις καλύτερες ευρωπαϊκές ταινίες τα τελευταία χρόνια, την πτώση που αναφέρεται στις τελευταίες μέρες του Χίτλερ και το πείραμα μια ταινία που βασίστηκε στην αληθινή ιστορία ενός πολύ ενδιαφέροντος ψυχιατρικού πειράματος. Αν δεν έχετε δει αυτές τις ταινίες πρέπει να τις δείτε ΑΜΕΣΑ. Η ψυχίατρος Κίντμαν λοιπόν, διαπιστώνει στο τέλος της ταινίας πόσο άδικο έχει με το χειρότερο τρόπο και είναι μια δικαίωση για το σκηνοθέτη πιστεύω αυτό (και για μένα). Η ίδια ηθοποιός Κίντμαν πιστεύω ότι στο μεγαλύτερο μέρος του μέσου θεατή έχει περάσει ως μια όμορφη αλλά ψυχρή γυναίκα που δε θα ήθελες να πλησιάσεις, πόσο μάλλον να την έχεις γκόμενα. Τα αμερικάνικα σκανδαλοθηρικά περιοδικά μάλιστα πάρα πολλές φορές έχουν κάνει λόγο για τις πλαστικές επεμβάσεις που έχει κάνει η Νικόλ και διάφοροι κριτικοί κινηματογράφου λένε πλέον ανοιχτά ότι από τις πολλές επεμβάσεις η Κίντμαν δεν μπορεί πλέον να παίξει σε ταινίες γιατί δεν μπορεί να κάνει το πρόσωπό της να κάνει εκφράσεις. Τόσο πολύ τράβηγμα έχει ρίξει. Δεν θα διαφωνήσω. Καθόλου τυχαία δεν είναι όλα αυτά με την επιλογή της στον κεντρικό ρόλο ίσα ίσα που κανείς δεν θα μπορούσε να είναι πιο κατάλληλος από το πλαστικό και ανέκφραστο πρόσωπο της Νικόλ Κίντμαν.

Το διαστημικό λεωφορείο PATRIOT λοιπόν, προσκρούει στην επιφάνεια της γης και η ταινία αρχίζει. Η ΚΊΝΤΜΑΝ και ο γκόμενός της ο Daniel Craig γνωστός μόνο από το καινούργιο James Bond και που κατά σύμπτωση συμπρωταγωνιστεί με την Νικόλ στο golden compass μαθαίνουν τα νέα στην τηλεόραση από τις ειδήσεις. Σε όλη την ταινία ανά τακτά χρονικά διαστήματα οι ήρωες ακούν ή βλέπουν ειδήσεις. Αλλά όλως τυχαίως οι ειδήσεις λένε για τις εξελίξεις στη μέση ανατολή, τα όπλα μαζικής καταστροφής και άλλα. Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο ούτε και για το λόγο που η ταινία δίνει στο τέλος βομβαρδιζόμαστε από πληροφορίες για τη μέση ανατολή και για επικείμενους πολέμους. Είμαι πεπεισμένος ότι ο σκηνοθέτης ήθελε να δούμε κάτι παραπέρα από το εμφανές πολιτικό μήνυμα της ταινίας.

Η Νικόλ κάποια στιγμή της ταινίας παρατηρεί ότι κάτι τρέχει με τους ανθρώπους δίπλα της. Η αρχή γίνεται με μια ασθενή της και τον άντρα της που βιαιοπραγεί πάνω της και συνεχίζεται με τους ανθρώπους γύρω της. Σύντομα μαθαίνουμε ότι το ΠΑΤΡΙΟΤ μεταφέρει κάποιον εξωγήινο ιό που αλλάζει την συμπεριφορά των ανθρώπων οι οποίοι με βίαια μέσα ή χωρίς θέλουν να τους το μεταδώσουν. Κάθε άνθρωπος προσβεβλημένος από τον ιό μπορεί να ξεχωρίσει κάποιον που δεν είναι προσβεβλημένος με έναν πολύ απλό τρόπο. Ο μη προσβεβλημένος δείχνει συναισθήματα έχει φυσιολογική κινησιολογία και χμ…δείχνει κανονικός άνθρωπος ο προσβεβλημένος που πολύ γρήγορα γίνεται το κυρίαρχο όν στην ταινία έχει κενά μάτια συμπεριφέρεται περίπου ως ανθρωποειδές και μιλάει με εκνευριστική απάθεια, λέγοντας όμως και την προσευχή πριν το δείπνο.

Η Κίντμαν λοιπόν για να διασωθεί πρέπει να μείνει ανέκφραστη και να μη δείχνει κανένα συναίσθημα. Κάτι που στο μέσο μυαλό του θεατή φαντάζει αρκετά εύκολο για λόγους που προανέφερα. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Ο ιός που μολύνει τον άνθρωπο δεν ενεργεί αμέσως. Ο καταλύτης που ενεργοποιεί τον ιό είναι οι ενδορφίνες που παράγονται από τον ανθρώπινο εγκέφαλο όταν κοιμάται. Έτσι η κίντμαν πρέπει να πολεμήσει ακόμη και την ίδια τη φύση αν τυχόν προσβληθεί. Δεν πρέπει με τίποτα να κοιμηθεί και αυτό το βλέπουμε στην πρώτη σκηνή της ταινίας, που τοποθετείται χρονικά κάπου στη μέση αλλά ο σκηνοθέτης έντεχνα μας το δείχνει πρώτο πρώτο πλάνο. Η νικόλ χλωμή και καταβεβλημένη ψάχνει για χημικές ουσίες που θα την κρατήσουν ξύπνια. Όλα αυτά καλύπτουν κάπου το μισό της ταινίας. Δεν θα προχωρήσω παρακάτω γιατί δε θέλω να χαλάσω άλλο το story και θα ήθελα πολύ να δείτε την ταινία. Αλλά μπορώ να αναλύσω κάποια πράγματα που έχω δει. Η κοινωνία που θέλει να αποφύγει η Κίντμαν μοιάζει πολύ με την κοινωνία που ζούμε τώρα. Και αυτό είναι κάτι που διαφεύγει από όσους βλέπουν την ταινία ανυποψίαστοι. Κάτι εξόφθαλμο είναι η έλλειψη έκφρασης στο ανθρώπινο πρόσωπο αυτών που έχουν προσβληθεί. Αν ζήσατε στην Αθήνα ειδικά τα δύσκολα προ – μετρό χρόνια που τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ ήταν τα μόνα μέσα μαζικής μεταφοράς θα συναντούσατε καθημερινά χιλιάδες τέτοια πρόσωπα. Ανέκφραστα, αφηρημένα, να κοιτάνε το άπειρο και να κοιμούνται όρθιοι με τα μάτια ανοιχτά. Πώς να μην είσαι έτσι όμως αν πρέπει να δουλέψεις 10 ώρες το λιγότερο και η κίνηση στους δρόμους να σου τρώει δύο ώρες ακόμη από τη ζωή σου; Το απόλυτο καθεστώς των μολυσμένων βεβαίως και αναφέρεται στην παγκοσμιοποίηση και στην εκμηδένιση του ατόμου. Όλοι θα είμαστε ίδιοι στην τέλεια κοινωνία. Όσο παραδεισένιο ακούγεται αλλά τόσο ζοφερό είναι στην πραγματικότητα. Η ποινή άρνησης; Ο θάνατος. Στην ταινία είναι πραγματικός θάνατος, αλλά στην πραγματικότητα είναι θάνατος σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Το σύστημα έχει τον τρόπο βέβαια να σε βάλει μέσα του πριν σε σκοτώσει. Χρειάζεται κάθε τελευταίο ανδροειδές πριν καταφύγει στην ολική του εξαφάνιση. Ποιος είναι αυτός ο τρόπος; Μα ο ύπνος! Τι θέλεις αγόρι μου εσύ; Παναθηναϊκό ολυμπιακό; Πάρε! Θέλεις θρησκεία και πάρε δώσε με κάτι θεϊκό; Πάρε και συ! Θέλεις πολύ χρήμα για να τα έχεις όλα; Κάτσε δούλεψε αγόρι μου όλη μέρα και στο τέλος της ημέρας είσαι ψόφιος γράψε μου! Πόσο μπορούμε να αντισταθούμε στον ύπνο; Αργά ή γρήγορα όλοι κοιμόμαστε. Για μένα δεν έχει καμία σημασία που το αντιλαμβανόμαστε. Δεν πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί ή καλύτεροι από τους άλλους που το συνειδητοποιούμε. Δεν αρκεί αυτό.

Ελπίζω να σας οδήγησα στον τρόπο που πρέπει να παρακολουθήσετε αυτή την ταινία. Υπάρχουν δεκάδες άλλοι συμβολισμοί στην ταινία και ακόμα και το τέλος της σας αρκεί ως πολιτικό μήνυμα προσπαθήστε πιο πολύ. Ο σκηνοθέτης σας προκαλεί να ψάξετε με προσοχή. Ελπίζω να μην σας κούρασα.

kforkargios

Advertisements

3 responses »

  1. 8a i8ela tin gnwmi sas gia tin bomba molotov pou peftei kapoia stigmi stin tainia . Ti pisteyete oti symbolizei , ‘h ti 8elei na pei o poihths? grafte grafte min ntrepeste pou na parei o diabolos!

  2. Ωραία κριτική… Είδα εχθές την ταινία.. Νομίζω την είχα δει και παλιά.. Έψαξα στο google γιατί ήξερα ότι κάτι θέλει να μας πει κάποιος.. Βρήκα την κριτική σου.. Μπράβο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s