Από τη δημοκρατία των νάνων στη Νανοδημοκρατία

«Πρώτα αδιαφορούν. Μετά σε γελοιοποιούν.

Κατόπιν σε φοβούνται. Στο τέλος σε ασπάζονται».

Μαχάτμα Γκάντι

Η φύση έχει εφεύρει πραγματικά εκπληκτικούς τρόπους για να επιλύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τόσο σε μακροσκοπικό όσο και σε μικροσκοπικό επίπεδο. Είναι πραγματικά θαυμαστό το γεγονός της ζωής και τα προβλήματα που σε βάθος δισεκατομμυρίων χρόνων η φύση έχει επιλύσει για να φτάσει η ζωή και η έμβια νοημοσύνη σε αυτά τα θαυμαστά επίπεδα εξέλιξης.

Είναι, επίσης, πραγματικά εκπληκτικός ο βαθμός της γνώσης και της αποκρυπρογράφησης των μυστικών της φύσης. Από τον Δημόκριτο και την «ατομική του επανάσταση»  και τον Αβογκάντρο φτάσαμε στην νανοτεχνολογία.

Αναφέρομαι στη Νανοδημοκρατία, κατ’ αναλογία, γιατί σε απειροστικά μικρό επίπεδο πρέπει να αναδομήσουμε και να αναεπινοήσουμε αυτό για το οποίο εμείς οι Έλληνες επαιρόμαστε ως εφευρέτες του. Τη Δημοκρατία. Από το πώς μιλάμε και συμπεριφερόμαστε στους συμπολίτες μας και στους πολιτικούς αντιπάλους μας μέχρι τους τρόπους και τις πολιτικές που θα χαράξουμε και που θα σηματοδοτήσουν το μέλλον μας.

Και το μέλλον είναι διαφορετικό.

Προκύπτει από πολλές και μικρές λεπτομέρειες που το «ωχ αδελφέ» με τις καταστροφικές του συνέπειες μας έφερε ως εδώ. Αναφέρομαι εδώ στη δημοκρατία των νάνων. Αυτή η δημοκρατία και αυτή η κοινωνία πρέπει να είναι οραματικά ευγνώμων και ευμνήμων. Να σταματήσει να τιμά το παρελθόν ως προγονοπληξία λες και κατατρυχόμαστε από συμπλεγματικές ενοχές απέναντι στους αρχαίους, αλλά και στους νεότερους έλληνες που έγραψαν ιστορία. Και σήμερα γράφεται ιστορία. Από τα χωράφια του μόχθου μέχρι τα θρανία της γνώσης και από τους πάγκους εργασίας μέχρι τα γραφεία δημόσιων και ιδιωτικών υπαλλήλων και εργαζομένων. Αναμφίβολα βρισκόμαστε σε κομβικό σταυροδρόμι. Ας δούμε το μέλλον ενωμένοι σε μια κοινή πορεία. Αυτοί που ωφελήθηκαν πάντα από τους διχασμούς όποτε και αν έγιναν, είναι αυτοί που πάντα θέτουν εμπόδια σε οραματικές διαδικασίες. Είναι αυτοί που δεν έδωσαν τίποτα σε κανέναν και αξίωσαν τα πάντα από όλους.

Στο πέρασμα του χρόνου έχουν δημιουργηθεί άτυπες δομές ισχύος που σε πλείστες περιπτώσεις έχοντας εμφιλοχωρήσει στα τυπικά δίκτυα ιεραρχίας και εξουσίας (στη δημόσια και ιδιωτική σφαίρα) καθιστούν δυσχερή ή αδύνατη την επίτευξη συλλογικών στόχων.

Σε φυσικό επίπεδο θα αναφερόμασταν σε κύτταρα ξενιστές που θα καθιστούσαν τον οργανισμό που τα «φιλοξενούσε» ανήμπορο να αντιδράσει στην επώαση και στην εξάπλωσή τους. Φαινόμενα όπως η διαφθορά, η αναξιοκρατία, η παραοικονομία έχουν κατορθώσει να δημιουργήσουν ένα πλέγμα σχέσεων ανάμεσα σε πρόσωπα, φορείς, συμπεριφορές που αν και δρουν αυτόνομα χωρίς κάποιο κεντρικό σχεδιασμό ή στόχο, με ένα αυτοοργανούμενο τρόπο έχουν «επιβληθεί» μέχρι σήμερα σε συλλογικό επίπεδο δημιουργώντας αλλοιώσεις και προβλήματα.

Όπως, λοιπόν, οι ξενιστές έχουν αναπτύξει ικανότητες αντοχής και αυτοσυντήρησης με τον ίδιο τρόπο πρέπει να επινοηθούν τρόποι αντιμετώπισής τους. Το «παλιό –κυρίαρχο- παράδειγμα» κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης έχει εξαντλήσει τη δυναμική του. Τα συμπτώματα παθογένειας του είναι οι γενεσιουργές αιτίες της αποδόμησής του.

Αν η κοινωνία επιδιώκει τη συνέχισή τους τότε κανένα πρόβλημα. Ας συνεχίσει η αποδόμηση. Αν η κοινωνία, όμως, – οι συνασπισμοί πολιτών και ελεύθερων ανθρώπων όπως θέλουμε να λεγόμαστε- αποφασίζει διαφορετικά, τότε πρέπει να δράσουμε. Και εδώ είναι μια από τις βασικές πηγές του προβλήματος που πρέπει να επιλύσουμε. Έχουμε αφήσει πολύ καιρό τώρα ανθρώπους που επιδιώκουν το προσωπικό τους συμφέρον και μόνο λόγω πραγματικών ή ιδεατών ικανοτήτων να αποφασίζουν για το σύνολο. Αυτό γίνεται κυρίως μέσα από ένα πολιτικό και οικονομικό σύστημα, όπου δεν υπάρχουν τα απαιτούμενα θεσμικά αντίβαρα στον αυτοπεριορισμό .

Τα φαινόμενα διαπλοκής και διαφθοράς παρουσιάζονται σε διάφορα επίπεδα. Εθνικά και υπερεθνικά. Απλά διαφοροποιείται ο βαθμός έντασης και δημοσιότητας που λαμβάνουν. Φορείς που μέχρι χθες κατηγορήθηκαν για φαλκίδευση οικονομικών καταστάσεων, σήμερα – για παράδειγμα- αξιολογούν την πιστοληπτική ικανότητα και τη φερεγγυότητα της ελληνικής και άλλων οικονομιών.

Χρειαζόμαστε, κατ’ αναλογία, τη δημιουργία και ανάπτυξη λευκοκυτταρικών δημοκρατικών δομών και ενδυνάμωση των υπαρχόντων δημοκρατικών θεσμών.

Αυτό που θα πρέπει να γίνει κατανοητό από τη νέα διοίκηση είναι να μην περιπέσει σε κατάσταση εντροπίας, όπως έπεσε η προηγούμενη σε απίστευτα σύντομο διάστημα.

Όταν δεν υπάρχει αξιολόγηση ουσιαστική και δίκαιη. Όταν μικροκομματικές σκοπιμότητες καταδεικνύουν ποιοι θα προαχθούν, όταν δεν υπάρχει λογοδοσία όλων των θέσεων στους ανωτέρω, τότε θαυμαστό είναι πως στέκει ακόμη αυτή η κρατική μηχανή.

Χρειάζεται θάρρος και σαρωτικές τομές. Όχι στους κομματικά αντίθετους. Αλλά σε αυτούς που αντιτίθενται σθεναρά στη δημιουργία ενός κράτους υπηρέτη του δημοσίου συμφέροντος (αυτοί ειλικρινά υπάρχουν παντού).

Αξιώνουμε ένα κράτος που ο πολίτης και ο φορολογούμενος θα αντιμετωπίζονται, όχι ως εκ προοιμίου οχλούντες (τη νιρβάνα κάποιων)  ή ύποπτοι φοροδιαφυγής, αλλά ως συμμέτοχοι και αρωγοί στην προσπάθεια νοικοκυρέματος αυτής της χώρας και δίκαιοι κριτές του έργου που επιτελείται.

Αναφέρθηκα στη νανοδημοκρατία γιατί οι εφαρμογές της νανοτεχνολογίας διαμορφώνουν ήδη το μέλλον μας την κοινωνία και την οικονομία μας. Το αύριο είναι ήδη παρόν.

Ας κουράσουμε λίγο το μυαλό μας και ας δημιουργήσουμε εκείνα τα ανθεκτικά μιμίδια που θα πολεμήσουν την αποσάθρωση, τη μιζέρια και την κοινοτυπία. Να σκεφτούμε δημιουργικά, με αυτεπίγνωση και συνείδηση ότι αποδομώντας ή ανεχόμενοι την αποδόμηση δημοκρατικών δομών συνύπαρξης και ελευθερίας δημιουργούνται οι  προϋποθέσεις εγκαθίδρυσης μιας φοβικής κοινωνίας, όπου μας φταίνε για όλα οι άλλοι (οι μετανάστες, οι αστυνομικοί, ο γείτονας, οι ξένοι εταίροι) και ποτέ εμείς.

Σημείωση: στην ιστοδιεύθυνση:  ftp://ftp.cordis.europa.eu/pub/nanotechnology/docs/nano_brochure_el.pdf μπορείτε να δείτε μια συνοπτική περιγραφή της ιστορίας και των εφαρμογών της νανοτεχνολογίας.

 

Eναλλακτική καλλιέργεια, οικολογική και κερδοφόρα, (εφημ. Καθημερινή 19.9.09)

Το άρθρο είναι αναδημοσίευση απο την Εφημερίδα Καθημερινή (19.9.0) και συντάκτρια η Ιωάννα Φωτιάδη.

“Εως και 143% αύξηση του γεωργικού εισοδήματος και 172% του οικογενειακού”

“Οι εναλλακτικές μορφές καλλιέργειας συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος και προσφέρουν ένα πολύ υψηλότερο εισόδημα στους παραγωγούς σε σύγκριση με τις συμβατικές μεθόδους, υποστηρίζει μελέτη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το κέρδος μπορεί να αυξηθεί ακόμα και 142%, όπως στην περίπτωση της βιολογικής ντομάτας. «Η έρευνά μας στηρίχθηκε σε πειραματικά δεδομένα, αλλά και σε παλαιότερες προσωπικές συνεντεύξεις αγροτών», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Ευθύμιος Μυγδάκος, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων του Παν. Ιωαννίνων, ο οποίος ασχολείται με το αντικείμενο εδώ και δεκαέξι χρόνια.

«Πρωταθλητές» αναδεικνύονται τα κηπευτικά, στα οποία παρατηρείται το μεγαλύτερο κέρδος του παραγωγού. «Η βιολογική καλλιέργεια της ντομάτας ανεβάζει κατά 142% το κέρδος από το συγκεκριμένο προϊόν, κατά 104% το γεωργικό εισόδημα και κατά 98% το οικογενειακό εισόδημα», επισημαίνει ο κ. Μυγδάκος. «Ακολουθούν με εξίσου εντυπωσιακά αποτελέσματα το βιολογικό λάχανο (138%, 129% και 116%, αντίστοιχα) και το βιολογικό μαρούλι (103%, 143% και 172%)». Στην περίπτωση του βιολογικού βαμβακιού, η αύξηση της παραγωγής κυμαίνεται από 9% έως 16% και του ακαθάριστου κέρδους, από 23% έως 24%. «Οι λόγοι που η βιολογική καλλιέργεια βάμβακος δεν απέδωσε τα αναμενόμενα οφείλεται στο ανεπαρκές σύστημα διάθεσης του προϊόντος». Θετικά οικονομικά αποτελέσματα παρατηρούνται και στη βιολογική αιγοπροβατοτροφία (σύμφωνα με έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), αφού ανέβασε το εισόδημα των παραγωγών κατά 10 έως 40%.

Τι οδηγεί, λοιπόν, σε αυτά τα αποτελέσματα; «Είναι ο συνδυασμός της μεγαλύτερης παραγωγής με την υπερδιπλάσια τιμή πώλησης», αναφέρει ο κ. Μυγδάκος «ωστόσο, το αληθινό κέρδος είναι πολύ μεγαλύτερο, καθώς δεν επιβαρύνεται ούτε το περιβάλλον ούτε όμως και η υγεία του αγρότη, που πλήττεται από την αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων». Η εισαγωγή, συνεπώς, νέων, οικολογικών τακτικών στη γεωργία δεν αποτελεί πια μια «ρομαντική» επιλογή, αλλά αναδεικνύεται μια κίνηση «ματ». Ο κ. Μυγδάκος, ωστόσο, αναγνωρίζει ότι η επιτυχής στροφή στη βιολογική καλλιέργεια εξαρτάται πολύ συχνά από το έδαφος. «Σε περιοχές, όπως η Καρδίτσα, που δεν υπάρχουν πολλά ζιζάνια, η αλλαγή του τρόπου καλλιέργειας έγινε ομαλά. Σε άλλα μέρη, όπως η Μακεδονία, οι καλλιεργητές αντιμετώπισαν μεγάλες δυσκολίες. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι αγρότες καλούνται να εφαρμόσουν το σύστημα της αμειψισποράς, δηλαδή της αλλαγής καλλιέργειας», επισημαίνει ο καθηγητής.

Αειφορική γεωργία

«Υπό τον όρο εναλλακτικές καλλιέργειες εννοούμε όχι μόνο τη βιολογική καλλιέργεια, αλλά και όλες τις μορφές της αειφορικής γεωργίας, όπως η ακαλλιέργεια (φυσική αναβλάστηση), τα συστήματα περιορισμένης κατεργασίας του εδάφους, η γεωργία ακριβείας κ.ά.». Αυτές οι μέθοδοι επιφέρουν πραγματική «επανάσταση» στον αγροτικό τομέα. «Ενα παράδειγμα της γεωργίας ακριβείας είναι η ρίψη ζιζανιοκτόνου με φωτοκύτταρο, το οποίο εντοπίζει τα συγκεκριμένα σημεία όπου βρίσκονται τα ζιζάνια, ώστε ο ψεκασμός να γίνεται εντοπισμένος», εξηγεί ο καθηγητής. «Αλλη τακτική είναι η σπορά χωρίς όργωμα, από την οποία προκύπτουν πολύ προσοδοφόρες καλλιέργειες». Η μείωση του κόστους σε καλλιέργειες βαμβακιού, όπου εφαρμόστηκε ο επιλεκτικός ψεκασμός, επέφερε μείωση του κόστους κατά 7% (συγκεκριμένα 15,5 ευρώ το στρέμμα). Ανάλογη μείωση του κόστους ύψους 6% και αύξηση του καθαρού κέρδους της τάξεως του 9% προήλθε από τη χρήση της περιορισμένης κατεργασίας στο βαμβάκι, ενώ εντυπωσιακά ήταν και τα αποτελέσματα του συστήματος των στενών γραμμών σποράς. Η ακαλλιέργεια εμφάνισε αύξησε κατά 12% στην παραγωγή, ενώ ανέβασε κατά 10% το ακαθάριστο κέρδος.

Eυοίωνες προοπτικές εμφανίζουν κάποιες «νέες» βιολογικές καλλιέργειες (σπαράγγι, πιπεράκι, αρωματικά φυτά, ροδιά, τρούφα, στέβια – ένα άγνωστο σε εμάς φυτό, σε ερευνητικό στάδιο, με σημαντικές γλυκαντικές ιδιότητες, που μπορεί να καλλιεργηθεί σε παλιά καπνοχώραφα). «Αν η έρευνα αποδείξει ότι μπορεί να ευδοκιμήσει και στην Ελλάδα, θα αποτελέσει μια πολύ καλή εναλλακτική καλλιέργεια», λέει ο κ. Μυγδάκος. Αποδοτικές θεωρούνται και οι «ενεργειακές καλλιέργειες», που θα παράγουν την πρώτη ύλη για τα βιοκαύσιμα.

Η «Κ» συνομίλησε με δύο βιοκαλλιεργητές.

«Τα ποσοστά είναι πολύ διογκωμένα»

«Για να πετύχουμε το βέλτιστο οικονομικό αποτέλεσμα, χρειάζεται να λάβουμε υπόψιν τις ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες κάθε περιοχής», απαντά στην «Κ» ο βιοκαλλιεργητής κηπευτικών, κ. Γιάννης Μέλλος. «Οι νέες καλλιέργειες πρέπει να είναι προσήκουσες στο κλίμα, να καλλιεργείς δηλαδή ξηρικό ντοματάκι στη Σαντορίνη και όχι πατάτα! Ετσι, θα έχεις μια πολύ καλή απόδοση», εξηγεί ο 40χρονος βιοκαλλιεργητής. «Αποφασιστικής σημασίας είναι ο αγρότης να είναι έμπειρος και να ακολουθήσει τη σωστή καλλιεργητική τακτική», συμπληρώνει.

Οι δυσκολίες για όσους περνούν από τη συμβατική στη βιολογική καλλιέργεια είναι πολλές, καθώς η γη έχει απολέσει τα «ωφέλιμα» λόγω της χρόνιας χρήσης χημικών και έχει διατηρήσει μόνο τα «παθογόνα» του εδάφους (μύκητες, έντομα), τα οποία τρέφονται από τις ρίζες των φυτών με συνέπεια αυτές να καταστρέφονται. «Γι’ αυτό, άλλωστε, η Ε.Ε. μας επιδοτεί τα πρώτα 5 χρόνια». Ο χρόνος αποδεικνύεται άλλωστε με το μέρος του τολμηρού αγρότη, αφού κάθε χρονιά η παραγωγή, αλλά και η ποιότητα του προϊόντος, αυξάνονται. «Θεωρώ ότι το 142% είναι ένα πολύ διογκωμένο ποσοστό. Ουσιαστικά, το επιπλέον κέρδος μας στα κηπευτικά αγγίζει το 35-40%, γιατί κάνουμε μεν λιγότερους ψεκασμούς, αλλά ακριβότερους και συχνότερους, καθώς είναι λιγότερο αποτελεσματικοί».

«Δεν έχουμε ακόμα τα κατάλληλα μέσα»

«Η βιολογική γεωργία δεν έχει ακόμα τα μέσα να ανταγωνιστεί τη συμβατική σε επίπεδο απόδοσης», λέει στην «Κ» ο κ. Μπάμπης Τσοκανής, πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Ενώσεων Βιοκαλλιεργητών Ελλάδας. «Δεν έχουμε ακόμα στη διάθεσή μας εκείνα τα σκευάσματα που θα μπορέσουν να αντικαταστήσουν τα ζιζανιοκτόνα και τις μεθόδους λίπανσης της συμβατικής καλλιέργειας. Το συμβατικό κρεμμύδι έχει απόδοση 6-12 τόνους το στρέμμα, τη στιγμή που η αντίστοιχη παραγωγή του βιολογικού είναι 4-5 τόνους». Υστερα από 3 με 5 χρόνια, που το έδαφος εμπλουτίζεται και πάλι με οργανικές ουσίες, η καλλιέργεια αρχίζει να αποδίδει.

«Ως προς το βιολογικό βαμβάκι, η παραγωγή τα πρώτα τρία χρόνια είναι σχεδόν πάντα μικρότερη», εξηγεί ο κ. Τσοκανής. «Είναι μόνο η διαφορά τιμής που ισοσκελίζει το κέρδος του βιοκαλλιεργητή με εκείνο του συμβατικού». Ο πρόεδρος των βιοκαλλιεργητών συμμετείχε από το 1993 έως το 1996 σε πρόγραμμα βιολογικής καλλιέργειας βαμβακιού, που πέραν της εγγυημένης τιμής πώλησης, προσέφερε και τα ανάλογα μηχανήματα. Σήμερα, όμως, καλλιεργεί μόνο κηπευτικά. Ο κ. Τσοκανής κρίνει ότι το ποσοστό τού επιπλέον κέρδους είναι 30 με 40%. «Οταν κάποιος είναι σωστός επαγγελματίας, έχει σταθερές τιμές πώλησης των προϊόντων του. Αυτό εκτιμάται πολύ από τους καταναλωτές, ειδικά στις περιόδους κρίσης»”.

 

“Μακεδονική” Υπηρεσία του BBC η Ελληνική δεν υφίσταται πια (καταργήθηκε και η γλώσσα μας ως πανάκριβη)

Ήταν κάποτε (1939-2005) η Ελληνική Υπηρεσία του BBC η οποία και σίγησε ….λόγω κόστους για το BBC. Και επιπλέον η Ελληνική Γλώσσα δεν ομιλείται αρκούντως στον πλανήτη.  Έκλεισε βέβαια εδώ και 4 χρόνια και δεν άνοιξε ρουθούνι. Δείτε εδώ την αιτιολογία και αν θέλετε την πιστεύετε (http://www.bbc.co.uk/greek/aboutus/story/2005/12/051205_final.shtml)

Μετά όμως…εμφανίστηκε η Μακεδονική Υπηρεσία τουΒΒC μιας και οι Σκοπιανοί ομιλούν μια γλώσσα με διεθνή προσανατολισμό και έντονες πιθανότητες μεταροπής της σε esperado…..

Βρε άντε να χαθείτε γαιδούρια που τζάμπα χύσαμε το αίμα σας για τα συμφέροντα του Τσώρτσιλ και της Αλβιώνας. Τσάμπα κι εμφύλιοι.

Τι πράττουν οι Ελληνικές Κυβερνήσεις; Τι προτίθεται να πράξει η κυβέρνηση που θα εκλεγεί τον Οκτώβρη;

 

3 Σεπτέμβρη & 4 Οκτώβρη

3 Σεπτέμβρη & 4 Οκτώβρη

Αν οι ημερομηνίες έχουν κάποια ιδιαίτερη ιστορική νοηματοδοτική ισχύ που υπερβαίνει τα προηγούμενα και τα επόμενα, τότε η 3^η Σεπτεμβρίου και η 4^η Οκτωβρίου του 1974, –αν θέλουμε να επικεντρωθούμε, στο νεοελληνικό, μεταπολιτευτικό πολιτικό/κομματικό παίγνιο και γίγνεσθαι-, αποτελούν, ως τέτοια, ορόσημα της απαρχής/μετεξέλιξης της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας.

Στις 3 Σεπτέμβρη 1974 ιδρύθηκε επίσημα το ΠΑΣΟΚ. Στις 4 Οκτώβρη του ίδιου έτους ιδρύθηκε επίσημα η ΝΔ. Απαιτήθηκαν 1.198 λέξεις για την ιδρυτική διακήρυξη της Νέας Δημοκρατίας και 2.410 λέξεις για την αντίστοιχη του ΠΑΣΟΚ.

Απαιτήθηκαν 35 χρόνια για να φτάσουμε να αναρωτηθούμε, ίσως εντονότερα από κάθε άλλη φορά, που πάμε τώρα που το πορτοφόλι συρρικνώθηκε και ίσως φαίνεται ο πάτος του πηγαδιού.

Στόχος και βλέψη των 2 πολιτικών κομμάτων, τότε, εκπροσώπων της μίκρο-, μέσο-,  και μάκρο αστικής τάξης (σήμερα), η κατάληψη της εξουσίας προς όφελος του Ελληνικού λαού, των κυριαρχικών δικαιωμάτων του, της ευημερίας και της ευτυχίας (ΝΔ), της κοινωνικής δικαιοσύνης (σε όλες τις εκφάνσεις) και του πλατέματος της γνώσης (ΠΑΣΟΚ) ανάμεσα σε άλλα.

Τα χρόνια πέρασαν, εμείς και αυτά μεγάλωσαν, παλιοί έφυγαν, νέοι έρχονται και η ουσία του πράγματος παραμένει αναλλοίωτη. Δεν χρειαζόμαστε διλήμματα και μανιχαϊσμούςγια να εκφράσουμε το υπέρτατο δημοκρατικό μας δικαίωμα. Δεν υπάρχει λόγος πόλωσης για το ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα. Χρειαζόμαστε μια νέα εξελικτική αντίληψη σκέψης και δράσης, προσωπικής και συλλογικής.  Χρειαζόμαστε ηγεσίες δυναμικές, ρηξικέλευθες, οραματικές, ικανές να συλλάβουν το αύριο και να οδηγήσουν τη χώρα σε μια νέα πορεία. Πόσο εφικτό ή ανέφικτο είναι αυτό υπό το πρίσμα των οικονομικών, χρηματοοικονομικών, περιβαλλοντικών και γεωπολιτικών εξελίξεων θα φανεί σύντομα.

Βομβαρδιζόμαστε δημοσκοπικά για την κρισιμότητα των επικείμενων εκλογών. Δεν είναι δα και η πρώτη φορά που βρισκόμαστε μπροστά σε σταυροδρόμι. Αναμφίβολα βρισκόμαστε σε κρίση. Μια κρίση που προκλήθηκε από ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες. Στην Ελλάδα είναι κυρίως πολιτισμικοί, άρα μιμιδικοί λόγοι. Η φορολογική παραβατικότητα και η έλλειψη εμπιστοσύνης (από το γείτονά μας μέχρι το κράτος) είναι από τις γενεσιουργές αιτίες του κακού. Η μεταπρατική φύση της ελληνικής οικονομίας, επίσης. Δεν δημιουργούμε (σε ικανή κλίμακα), μόνο εμπορευόμαστε. Πιθανότατα δεν είμαστε και καλοί έμποροι.

Η πρόταξη του μίκρο- έναντι του όλου, η κατίσχυση του προσωπικού έναντι του κοινωνικού συμφέροντος, η μονομέρεια στις διακρατικές σχέσεις, έναντι της εξωστρεφούς πολυμέρειας, – για να αναφερθούμε στα διπλωματικά- καθιστά τη χώρα των φιλοσόφων, των ποιητών, των ηρώων, τη χώρα της Δημοκρατίας, “αυτού του πέτρινου Μεσογειακού ακρωτηριού, -κατά τον Σεφέρη- που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού, τη θάλασσα και το φως του ήλιου”, έμπλεο έρμαιο.

Γίναμε πλέον κακόνομοι, κακόνοες, κακοπαθείς αντί ευδαίμονες, εύβουλοι, ευδόκιμοι και ευερνείς.

Επικεντρώσαμε το ενδιαφέρον μας στην άναρχη ανάπτυξη του καταναλωτισμού, χάνοντας το μέτρο, λατρεύοντας την ύβρη.

“Μόνη έγνοια η γλώσσα μου”. Στον πόθο του Ελύτη, αντιπαραβαλλόμενη “μόνη έγνοια η εξουσία μου”, συνθλίβει ως ολετήρας και διαβρώνει ως οξύ το μέλλον.

Επικεντρωνόμαστε κυρίως στο “καθημερινό” αδιαφορώντας για το “στρατηγικό”. Στη γειτονιά μας και παραπέρα διαδραματίζονται γεγονότα που όταν τα αντιληφθούμε μετά από κάποια χρόνια θα είναι ήδη αργά. Ασφαλώς και πρέπει να επιλυθούν τα θέματα της καθημερινής βιωτής της κοινωνίας, αλλά παράλληλα να τίθενται οι βάσεις για την βιωσιμότητα της χώρας και στο μέλλον. Φοβόμαστε να αναγνωρίσουμε ότι κάποιος άλλος είναι καλύτερος από εμάς και πρέπει να τον μειώσουμε για να περάσουμε. Αυτό το κάνουμε εκεί που μπορούμε και μας παίρνει. Στην τοπική ή στην εθνική σκηνή. Για τη διεθνή σκηνή σφυρίζουμε αδιάφορα γιατί εκεί θέλει άλλα “κυβικά”.

Ελλάδα πότε θα κάνεις καριέρα, τώρα που όλοι αυτοί έκαναν καριέρα πάνω σου;

Ο Ψυχίατρος Γερούκαλης Δημήτριος και οι συνεργάτες του στο άρθρο «Από το απολίθωμα της Ευκλείδιας Ψυχιατρικής στην προσωποκεντρική οντολογία[1]» αναφέρουν στην εισαγωγή ότι: “Ζούμε την κρίση της νεωτερικότητας, την κατάρρευση του λεγόμενου δυτικού πολιτισμού. Ως βασικό αίτιο μπορούμε να αναφέρουμε εκτός των άλλων την κατάρρευση του πυλώνα της πραγματικής επιστήμης υπό το βάρος των θέσεων και των απόψεων της σύγχρονης φυσικής και των μαθηματικών… Ο πρώτος πυλώνας δόμησης ενός πολιτισμικού ρεύματος είναι η εσωτερική φιλοσοφία, ο δεύτερος η επιστημονική κοσμοθεωρία, και ο τρίτος η κοινωνική φιλοσοφία….

….Τα πολιτικά κόμματα θα πρέπει να επαναπροσανατολίσουν τη φιλοσοφία αλλά και την πρακτική τους.

Αυτό σημαίνει ότι είναι αναγκαίο να λάβουν σοβαρά υπόψη τους τα επιτεύγματα της σύγχρονης επιστήμης όσο και τις πρωτογενείς αξίες της Δημοκρατίας”.

Η νοηματοδοτική ισχύς της 4^ης Οκτωβρίου 2009 πρέπει να είναι πολύ ισχυρή. Και πρέπει να συμβάλλουμε όλοι στον αναστοχασμό και στη χάραξη μιας νέας πορείας και διακυβέρνησης που θα εμφιλοχωρεί σε λιγότερες κούφιες λέξεις δεν θα είναι γυρητόμος, αλλά ανελισσόμενη, προοδευτική και εξελικτική.

Σπίτι μας ο Δήμος. Δήμος μας η Χώρα. Χώρα μας η Γη.

Εμείς αποφασίζουμε!

Πύτνιος

---

[1] περιοδικό Άρδην τ. 67.

 

Πίνακας ζωγραφικής έκρυβε τη φοροδιαφυγή (Το Βήμα 6.9.09)

Μια εντυπωσιακή αλλά και άκρως εξοργιστική υπόθεση για τον μισθωτό και συνταξιούχο φορολογούμενο, που δεν μπορεί να κρύψει ούτε ένα ευρώ από την Εφορία, είναι η περίπτωση πολύ γνωστού ιταλικού εστιατορίου το οποίο βρίσκεται στην καρδιά της Μυκόνου και έχει κατάστημα και στο Κολωνάκι με ιδιοκτήτη επιχειρηματία ιταλικής καταγωγής ο οποίος διαθέτει μία από τις πιο καλές και ακριβές κάβες κρασιών.

Στο συγκεκριμένο εστιατόριο, το οποίο έχει φιλοξενήσει την αφρόκρεμα της επιχειρηματικής και καλλιτεχνικής ζωής όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού, λειτουργούσαν δύο ταμειακές μηχανές, μια νόμιμη και μια αδήλωτη. Με τη νόμιμη ταμειακή μηχανή κάλυπτε προσχηματικά τους πελάτες που ζητούσαν αποδείξεις και την πιθανότητα επιφανειακού ελέγχου. Με την αδήλωτη ταμειακή εξέδιδε την πλειονότητα των αποδείξεων για τις υπηρεσίες που παρείχε. Η ταμειακή αυτή μηχανή ανακαλύφθηκε ύστερα από εξονυχιστική έρευνα των ελεγκτών της Επιχειρησιακής Διεύθυνσης Ειδικών Υποθέσεων Θεσσαλονίκης στον χώρο. Ηταν καλά κρυμμένη σε διπλανό κατάστημα (μεσοτοιχία) που ανήκει στη σύζυγο του ιδιοκτήτη, σε ειδικά διαμορφωμένο συρτάρι, πίσω από έναν πίνακα ζωγραφικής μέσα στα ντουβάρια. Μάλιστα ο έλεγχος στη συγκεκριμένη επιχείρηση κράτησε παραπάνω από το κανονικό και αυ τό γιατί οι «Ράμπο» της ΥΠΕΕ δεν μπορούσαν να εντοπίσουν τη δεύτερη μηχανή, καθώς οι ιδιοκτήτες του καταστήματος αρνούνταν ότι υπήρχε. Τελικά, ύστερα από αρκετή προσπάθεια και αφού πέρασαν πολλές ημέρες, διαπίστωσαν ότι πίσω από έναν αρκετά καλαίσθητο πίνακα ζωγραφικής κρυβόταν το μυστικό της εκτεταμένης φοροδιαφυγής.

Για να φθάσουν σε αυτήν, οι ελεγκτές της ΥΠΕΕ προέβησαν σε αντιπαραβολή των αποδείξεων που τους επεδείχθησαν κατά τον έλεγχο, διαπιστώνοντας ότι υπήρχαν δύο τύποι, με διαφορετική γραμμογράφηση και γραμματοσειρά, κάτι που δεν δικαιολογούσε η ταμειακή μηχανή που λειτουργούσε νόμιμα. Στην εξέλιξη της έρευνας προέκυψε ότι η παράνομη ταμειακή μηχανή ανήκει σε επιχείρηση ίδιου αντικειμένου με έδρα το Κολωνάκι.

Μόνο για τη θερινή περίοδο που διανύουμε από τη συγκεκριμένη ταμειακή μηχανή είχαν εκδοθεί αποδείξεις ποσού μεγαλύτερου των 200.000 ευρώ. Το ποσό αυτό, ο αναλογούν ΦΠΑ και ο φόρος εισοδήματος δεν είχαν φυσικά αποτυπωθεί στα βιβλία της επιχείρησης. Αυτό που ίσως δεν ήξερε ο ιταλός επιχειρηματίας είναι ότι η ταμειακή μηχανή διαθέτει εσωτερική μνήμη, όπου κάποιος που γνωρίζει μπορεί να φέρει στην επιφάνεια όλες τις συναλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί, όπως μας απάντησε ειδικός συντηρητής ταμειακών μηχανών.

«Παραδεισένια» κλοπή ΦΠΑ
Ητρίτη σημαντική περίπτωση φοροδιαφυγής αφορά συγκρότημα που διαθέτει ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόριο, μπαρ, τουριστικό γραφείο, ξαπλώστρες κτλ. σε «παραδεισένια» παραλία της Μυκόνου.

Μόλις εμφανίστηκαν οι ελεγκτές της ΥΠΕΕ διαπίστωσαν πολύ σύντομα ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση τα έτη 2008-2009 δεν απέδωσε ΦΠΑ και για την περίοδο που υπέβαλε περιοδικές δηλώσεις ΦΠΑ αυτές ήταν ανακριβείς.

Σημειώνεται ότι σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, λόγω του γεγονότος ότι υπάρχει φοροδιαφυγή και ΦΠΑ, όποιο κλείσιμο των φορολογικών βιβλίων έχει πραγματοποιηθεί με τη διαδικασία της περαίωσης ουσιαστικά ακυρώνεται και γίνεται από την αρχή τακτικός έλεγχος.

Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις η φοροδιαφυγή θεωρείται μεταξύ άλλων και ποινικά κολάσιμη πράξη.

 

Ο πάντα επίκαιρος Σεφέρης

“Τούτη τὴν ὥρα αἰσθάνοµαι πὼς εἶµαι ὁ ἴδιος µιά ἀντίφαση. Ἀλήθεια, ἡ Σουηδικὴ Ἀκαδηµία, ἔκρινε πὼς ἡ προσπάθειά µου σὲ µία γλῶσσα περιλάλητη ἐπὶ αἰῶνες, ἀλλὰ στὴν παροῦσα µορφὴ της περιορισµένη, ἄξιζε αὐτὴ τὴν ὑψηλὴ διάκριση. Θέλησε νὰ τιµήσει τὴ γλώσσα µου, καὶ νὰ – ἐκφράζω τώρα τὶς εὐχαριστίες µου σὲ ξένη γλῶσσα. Σᾶς παρακαλῶ νὰ µοῦ δώσετε τὴ συγνώµη ποὺ ζητῶ πρῶτα – πρῶτα ἀπὸ τὸν ἑαυτό µου.

Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. Εἶναι µικρὸς ὁ τόπος µας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγµα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι µᾶς παραδόθηκε χωρὶς διακοπή. Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα δὲν ἔπαψε ποτὲ της νὰ µιλιέται. Δέχτηκε τὶς ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα χάσµα.

Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη. Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωµένη µὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ξεπερνᾶ τὸ µέτρο, πρέπει νὰ τιµωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.

Ὅσο γιὰ µένα συγκινοῦµαι παρατηρώντας πὼς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ φυσικοῦ κόσµου. Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους µου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασµένου αἰώνα, γράφει: «… θὰ χαθοῦµε γιατί ἀδικήσαµε …». Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράµµατος. Εἶχε µάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του. Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡµερῶν µας, ἡ προφορικὴ παράδοση πηγαίνει µακριὰ στὰ περασµένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ποίηση. Εἶναι γιὰ µένα σηµαντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σουηδία θέλησε νὰ τιµήσει καὶ τούτη τὴν ποίηση καὶ ὅλη τὴν ποίηση γενικά, ἀκόµη καὶ ὅταν ἀναβρύζει ἀνάµεσα σ’ ἕνα λαὸ περιορισµένο. Γιατί πιστεύω πὼς τοῦτος ὁ σύγχρονος κόσµος ὅπου ζοῦµε, ὁ τυρρανισµένος ἀπὸ τὸ φόβο καὶ τὴν ἀνησυχία, τὴ χρειάζεται τὴν ποίηση. Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα – καὶ τί θὰ γινόµασταν ἂν ἡ πνοή µας λιγόστευε; Εἶναι µία πράξη ἐµπιστοσύνης – κι ἕνας Θεὸς τὸ ξέρει ἂν τὰ δεινά µας δὲν τὰ χρωστᾶµε στὴ στέρηση ἐµπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τὸν περασµένο χρόνο γύρω ἀπὸ τοῦτο τὸ τραπέζι, τὴν πολὺ µεγάλη διαφορὰ ἀνάµεσα στὶς ἀνακαλύψεις τῆς σύγχρονης ἐπιστήµης καὶ στὴ λογοτεχνία. παρατήρησαν πὼς ἀνάµεσα σ’ ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ δράµα καὶ ἕνα σηµερινό, ἡ διαφορὰ εἶναι λίγη. Ναί, ἡ συµπεριφορὰ τοῦ ἀνθρώπου δὲ µοιάζει νὰ ἔχει ἀλλάξει βασικά. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσω πὼς νιώθει πάντα τὴν ἀνάγκη ν’ ἀκούσει τούτη τὴν ἀνθρώπινη φωνὴ ποὺ ὀνοµάζουµε ποίηση. Αὐτὴ ἡ φωνὴ ποὺ κινδυνεύει νὰ σβήσει κάθε στιγµὴ ἀπὸ στέρηση ἀγάπης καὶ ὁλοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγηµένη, ξέρει ποὺ νὰ ’βρει καταφύγιο, ἀπαρνηµένη, ἔχει τὸ ἔνστικτο νὰ πάει νὰ ριζώσει στοὺς πιὸ ἀπροσδόκητους τόπους. Γι’ αὐτὴ δὲν ὑπάρχουν µεγάλα καὶ µικρὰ µέρη τοῦ κόσµου. Τὸ βασίλειό της εἶναι στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς γῆς. Ἔχει τὴ χάρη ν’ ἀποφεύγει πάντα τὴ συνήθεια, αὐτὴ τὴ βιοµηχανία. Χρωστῶ τὴν εὐγνωµοσύνη µου στὴ Σουηδικὴ Ἀκαδηµία ποὺ ἔνιωσε αὐτὰ τὰ πράγµατα, ποὺ ἔνιωσε πὼς οἱ γλῶσσες, οἱ λεγόµενες περιορισµένης χρήσης, δὲν πρέπει νὰ καταντοῦν φράχτες ὅπου πνίγεται ὁ παλµὸς τῆς ἀνθρώπινης καρδιᾶς, ποὺ ἔγινε ἕνας Ἄρειος Πάγος ἱκανός νὰ κρίνει µὲ ἀλήθεια ἐπίσηµη τὴν ἄδικη µοίρα τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ θυµηθῶ τὸν Σέλλεϋ, τὸν ἐµπνευστή, καθώς µᾶς λένε, τοῦ Ἀλφρέδου Νοµπέλ, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου ποὺ µπόρεσε νὰ ἐξαγοράσει τὴν ἀναπόφευκτη βία µὲ τὴ µεγαλοσύνη τῆς καρδιᾶς του.

Σ’ αὐτὸ τὸν κόσµο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας µας χρειάζεται ὅλους τούς ἄλλους. Πρέπει ν’ ἀναζητήσουµε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται.

Ὅταν στὸ δρόµο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ ἔθεσε τὸ αἴνιγµά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουµε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουµε. Ἂς συλλογιστοῦµε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.

(11 Δεκεµβίου 1963)”

 

Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Τοπικής Δημοκρατίας και Εναλλακτικά Οικονομικά Τοπικά Συστήματα

Στην Ιεράπετρα τον Οκτώβριο του 2009 στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Τοπικής Δημοκρατίας θα πραγματοποιηθεί ομιλία και συζήτηση για τα Εναλλακτικά Τοπικά Οικονομικά Συστήματα (και πως αυτά μπορούν να βοηθήσουν τοπικές κοινωνίες να βελτιώσουν τη ενδο συνεργασία τους, να αυξήσουν τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές και να κρατήσουν περισσότερο χρήμα σε τοπική κυκλοφορία, χωρίς αυτό να χάνεται γρήγορα εκτός τοπικής οικονομίας).

Αναμένουμε την εκδήλωση με πολύ ενδιαφέρον.

Περισσότερα νέα μόλις ενημερωθούμε για την ακριβή ημερομηνία.

 

Η Σεισάχθεια που δεν φάνηκε…

Όλα δείχνουν ότι έχουμε ένα ανήμπορο κράτος, ανίκανο να αντιδράσει στην λαίλαπα της κρίσης που δημιούργησαν οι άπληστοι. Καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια αποδόμησης (χωρίς όραμα ανασυγκρότησης) της ελληνικής διοίκησης, κοινωνίας και πολιτείας.  Η ίδια η κυβέρνηση, οι διοικητές, οι γραμματείς και οι λοιποί στο δρόμο για τους Εμαούς επιτυγχάνουν υψηλή βαθμολογία στην αναποτελεσματικότητα. Μαζί με αυτή καταρρακώνεται και η ποιότητα σε όλες τις εκφάνσεις του βίου, αλλά και  δημοκρατία. Γιατί οι τρεις αυτές έννοιες είναι πολύ στενά συνδεδεμένες.

Δεν τους ζητήθηκε να εφαρμόσουν την του Σόλωνος Σεισάχθεια (που να το σκεφτούν, εξάλλου) ούτε να σχεδιάσουν και να πραγματώσουν την Κλεισθένεια Μεταρρύθμιση (αρκεί ο τίτλος του ομώνυμου προγράμματος). Οι πολίτες θέλουν και πρέπει να δουν αποτελέσματα. Πως να προχωρήσουν θεσμικές αλλαγές στην διοίκηση και στην οικονομία όταν προσωπικές και συνολικά για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού εξετράφησαν και εκτρέφουν καθεστώς ανομίας και εκμετάλλευσης.

Ο Έλληνας εργάζεται και εργάζεται σκληρά. Στα θρανία, στο δρόμο, στο χωράφι, στο γραφείο, στο ξενοδοχείο. Πήραμε στραβό δρόμο και συνεχίζουμε ήδη σε στραβά παρακλάδια. Ασχολούμαστε με λάθος προβλήματα, χάνοντας την ουσία των πραγμάτων. Μηχανικά ακούμε και απορροφούμε τα τηλεσκουπίδια. Η πλύση εγκεφάλου απο το κατεστημένο δεδομένη και χωρίς προσχήματα πλέον.

Δεν θέλουν πολλά. ΘΕΛΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Ας αλλάξουμε τη συμπεριφορά μας σε πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό επίπεδο. Ας μιλήσουμε λίγο ουσιαστικά με το γείτονα για αρχή με την παρέα αργότερα, με την πόλη ή το χωριό μας τελικά. Οι λύσεις θα είναι τοπικές και αρκούντως καλές. Παγκόσμιες και μονοδιάστατες είναι μόνο στα χαρτιά.

Δεν θέλουμε τα πάντα. ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.

Όσο αγόμαστε και φερόμαστε ως χαμένα πρόβατα ελπίδα δεν θα υπάρξει. Η φωτιά με φωτιά σβήνεται….αν είναι και ελεγχόμενη -ακόμη καλύτερα-.

Αν μας έβλεπαν ο Σόλωνας, ο Κλεισθένης, ο Ραδάμανθυς θα έπαιρναν prozac.

 

Η ώρα του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου

Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο μπορεί και θέλει να παίξει κομβικό ρόλο στην ανατροπή του αρνητικού οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα. Ο Πρόεδρος του Ταμιευτηρίου κ. Φιλλιπίδης δήλωσε ότι το ΤΤ μπορεί να γίνει η μεγάλη εναλλακτική τράπεζα. Να δούμε θα τον αφήσουν να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση;

 

Θλιβερές συγκρίσεις

Ένας Σπαρτιάτης γύρισε σώος απο τους 300 του Λεωνίδα (με εντολή του να μεταφέρει την είδηση της απώλειας στην Μάχη των Θερμοπυλών) και τέθηκε στο περιθώριο της Σπαρτιατικής πολιτείας γιατί δεν πέθανε υπερασπιζόμενος τους συμπολεμιστές του και την Ελλάδα. Πολέμησε αργότερα με αυταπάρνηση στην Μάχη των Πλαταιών και αναδείχθηκε ένας απο τους πιο ανδρείους απο όλο το Ελληνικό στράτευμα. Και πάλι δεν τιμήθηκε απο τους Σπαρτιάτες. Το ονομά του ήταν Αριστόδημος.

Σήμερα το κοινωνικό σώμα είναι γεμάτο απο μίσθαρνους, καταπατητές, εκμεταλλευτές, ανάλγητους που απομυζούν το δημόσιο και το ιδιωτικό χρήμα, δεν έχουν ιερό και όσιο, διαλύουν θεσμούς και κοινωνικές δομές και μένουν ατιμώρητοι στο διηνεκές.

Η σύγκριση δική σας.

 

Η Ώρα της Γης (28 Μαρτίου 2009, 20:30 μμ) – Κάρτα και radio spot

Ακούστε και εδώ το ραδιοφωνικό σποτ της  Ώρας της Γης

 

Κοινωνικό Νόμισμα Οβολός

Διαβάστε το χθεσινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα του ΕΘΝΟΥΣ (έθνος Κυριακής) για το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΟΒΟΛΟΣ που αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Ιούνιο του 2009.

Καλή αρχή και καλή επιτυχία

 

Τράπεζα Χρόνου Ιεράπετρας (προσεχώς…)

Έχουν ξεκινήσει οι συζητήσεις για τη δημιουργία Τράπεζας Χρόνου στην Ιεράπετρα. Σύντομα κοντά σας με περισσότερα νέα σχετικά. Αν σας ενδιαφέρει η ιδέα και η λειτουργία ενός τέτοιου φορέα αφήστε το σχόλιο σας και την πιθανή σας συνεργασία (συμπαραγωγή)

 

on line – Έρευνα

Αφιερώστε λίγο απο τον χρόνο σας και απαντήστε στα παρακάτω ερωτήματα

( 1=πολύ λίγο, 2=λίγο, 3=μέτρια, 4=πολύ, 5=πάρα πολύ, other = Ο )

 

Το Σχέδιο Νόμου για τη θωράκιση της Ελληνικής Οικονομίας (Υπουργείο Οικονομικών)

Το Σχέδιο Νόμου για τη θωράκιση της Ελληνικής Οικονομίας

 

Η αρπαγή του πλούτου-Μας πήρανε χαμπάρι και οι Αρειανοί!

Βάλανε χέρι στα κεφάλαια του κόσμου (παίχτες με ελεύθερη βούληση) τώρα θα βάλουνε χέρι και στις καταθέσεις (παίχτες χωρίς επιλογή). Τόσα χρόνια οι ραντιέρηδες έκαναν party ανά τον πλανήτη, τώρα που έχουν χάσει το έδαφος και τον ουρανό ζητούν την κρατική στήριξη. Οι οικονομίες ποτέμκιν, βολβοί και φούσκες είναι πλέον ο κανόνας. Οι βαθυστόχαστες τεχνικές αναλύσεις, η εμβάθυνση στα θεμελιώδη μεγέθη, hedge funds,swaps και τα άλλα εξωτικά προϊόντα (τα εξωτικά μόνο ιλίγγους προκαλούν) κατέρρευσαν στο φτερούγισμα της πεταλούδας. Το χρηματοοικονομικό χάος σε όλο του το μεγαλείο.

Η αναδιανομή του πλούτου (αρπαγή) θα γίνει απο τα χρήματα των φορολογούμενων για να στηρίξει τις εταιρείες που αντιμετωπίζουν….προβληματάκια.

Η κρίση άρχισε μόλις τώρα. Μακάρι να μας λένε αλήθεια ότι η χώρα είναι θωρακισμένη για κάθε κίνδυνο. δεν το βλέπω όμως…ήδη άρχισαν να βγάζουν τα μάτια η μια τράπεζα στην άλλη. Ξέρετε…υπονοούμενα για τη ρευστότητα της μιας, διαδόσεις για τη φερεγγυότητα της άλλης κοκ.

Αν δεν σταματήσουν τα οικονομικά της απληστίας και ο καπιταλισμός στρόβιλος να κανοναρχούν τη ζωή των επενδυτών (άμεσα) και τη ζωή όλων μας (έμμεσα) και να αντικατασταθούν απο την ολιστική οικονομία (οικονομία ως όλον) που αναγνωρίζει την πλήρη αλληλεξάρτηση των πάντων, μην περιμένουμε βελτίωση. Μόνο πρόσκαιρη τοπική (συστημική) βελτίωση θα επιτυγχάνεται αλλά το όλον θα βρίσκεται σε αναταραχή.

Τόση αλαζονεία, τόση κομπορρημοσύνη που πήγε; Γιατί ο γιάπις αμοίβεται καλύτερα απο τον αγρότη και τον εργάτη, τον υπάλληλο και τη νοικοκυρά; Μα για να γεμίζει την τσέπη του ήδη λεφτά! Έχω περιέργεια αν οι εκπομπές Life style θα αντιληφθούν τίποτα απο τα τεκταινόμενα!

Σαν μειράκια οι aαπανταχού golden boys σε αλάνα παραστέκουν για κανένα ξεροκόμματο μερικών εκατομμυρίων €, $,  ¥ απο τις κυβερνήσεις ανά τον κόσμο.

Αυτοί που φώναζαν ως τα χτες “Γκρεμίστε το κράτος, διώξτε τους τεμπέληδες, αποκρατικοποιήστε τα πάντα, ακόμη και το Σύμπαν, τώρα σαν μετανοούσες Μαγδαληνές ζητούν να ανοίξουν οι κρατικοί κορβανάδες για να αναζωογονήσουν την οικονομία. Τα κράτη συμμετέχουν στο παιχνίδι. Πιθανότατα και με στατιστική ακρίβεια, μιας και τα λάθη δεν οδηγούν σε μια χρηστή διαχείριση του επιτοκιακού χρήματος για μεγάλο χρονικό διάστημα θα υποπέσουμε ξανά σε λάθη. Τα φαινόμενα που συμβαίνουν στην βάση τους έχουν την απληστία και τη διεξαγωγή στην αρένα των πεπερασμένων παιγνίων. Η συνεργατικότητα απέχει μακράν, η φρόνηση μακρύτερα.

Οι κύριοι με τα κουστούμια και οι κυρίες με τα ταγέρ, όταν σπούδασαν με τα 7 μάστερ και τα 3 διδακτορικά, νόμιζαν ότι είναι οι κυρίαρχοι του σύμπαντος και ότι το παιχνίδι θα πληρώνει συνέχεια χωρίς χασούρα. Τα ζήσαμε και στο δικό μας το 1999. (Κανείς δεν τιμωρήθηκε). Τα ζούμε και τώρα (ούτε και τώρα θα γίνει κάτι).

Μα, μας λένε ότι για όλα ευθύνεται η προσφορά και η ζήτηση κεφαλαίων.

Τι λέτε πολύξευροι τώρα; Θα ξαναφορέσετε τη λιβρέα του αυτοεξευτελισμού και τη φενάκη της σοβαρότητας και επιστημονικής/επαγγελματικής παρουσίας σας και θα μας πείτε το παραμύθι; Όταν είστε off camera κάνετε καμιά γκριμάτσα “μα τι είναι αυτά που λέω ο μαλάκας;”, έστω και για το άλλοθι ή συνεχίζετε απτόητοι την αποχαύνωση των μαζών;

Το σύστημα είναι θωρακισμένο! Πως; θεσμικά; Πραγματικά; Συστημικά; Ποιος δουλεύει ποιον;

Καταλαβαίνουμε βέβαια ότι δεν πρέπει να πανικοβληθεί ο κόσμος, αλλά στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται. Μέσα στον πάνικο πάλι κάποιοι θα βγουν πολλαπλά κερδισμένοι.

Αν σταματούσαμε λιγάκι να ηρεμήσουμε, απαλλαγμένοι απο τα πολεμικά δελτία και τις ιαχές, αδιάφοροι για την πτώση του NASDAQ, του DOW, του ΝΙΚΚΕΙ και των αλλων …παιδιών τα πράγματα θα άλλαζαν.  Είναι απίστευτο πως οι ιστορίες κερδοσκοπικής τρέλλας καταλήγουν μετά το party σε πένθος τόσο βαθύ που πρέπει να κλαίει όλος ο πλανήτης μαζί τους. (Έτσι μας λένε να κάνουμε…).

Κύριοι, κλάψτε μόνοι σας και μην αγγίζετε τους κόπους των ανθρώπων.

Τυχαία προχθές είδα μια διαφήμιση της “Mars Bank”.

Δύο πράσινα ανθρωπάκια βγαίναν ευτυχισμένα από μια μεγάλη κονσέρβα σε σχήμα Μπανάνας και έπιναν τοματοχυμό “φλίτς” κατευθυνόμενα στον ιπτάμενο δίσκο Νο 540009. Η συζήτηση είναι απίστευτη.

- Μα δε μου λες; Έμαθες τα νέα για τη subprime crisis σε αυτούς τους χαζογήινους; Χάνουν τα πάντα. Τώρα θα τους πάρουν και τις καταθέσεις. Εμείς που είμαστε αυτάρκεις και χρησιμοποιούμε αστερόσκονη για νόμισμα με μηδενικό επιτόκιο είμαστε ηλίθιοι;

- Τόση αυτοκαταστροφική μανία δεν συναντήσαμε πουθενά στο σύμπαν. Μόνο οι γήινοι τα καταφέρνουν έτσι. Πάμε για καφέ στην Times Square ή στην Κόκκινη Πλατεία να σπάσουμε πλάκα; Τη μεγαλύτερη θα τη σπάσουμε στην Πλατεία Συντάγματος. Αυτοί λένε ότι είναι θωρακισμένοι! Το λέιζερ το πήρες; Ένα καλό λέιζερ έχει απόδοση 600%. Αναδομεί την οικονομία σε δευτερόλεπτα. Δεν έχει παράπλευρες απώλειες, βρίσκει κέντρο, εξαϋλώνει τα πάντα απο χαρτιά μέχρι ακίνητα.

- Το πήρα! πάμε Σύνταγμα;

κλείσιμο διαφήμισης. “Mars Bank. Η τράπεζα σου!”. Με καταθέσεις 2 κιλών αστρόσκονης δώρο ένα νεροπίστολο λέιζερ. Ούτε να σκοτωθείτε δεν ξέρετε. Αφήστε το σε μας!

 

Η Ελλάδα στην κορυφή των χωρών κατά της παγκοσμιοποίησης (2008)

Greece topped the list of countries whose citizens believe that globalisation creates more problems than it solves, according to a world-wide survey conducted by TNS-ICAP in cooperation with the Gallup International Association in 64 countries spread over five continents, the results of which were released in Athens on Monday.

More specifically, according to the survey results, a 56 percent majority of world citizens are opposed to globalisation, believing that it creates more problems than it solves. Greece topped the list, with 72 percent of the respondents in agreement with that opinion.

In a total 64 countries, 56 percent of the respondents either replied either “agree” or “totally agree” that globalisation creates more problems than it solves, while 30 percent either “disagree” or “totally disagree” with that view. The area with the highest proportion of citizens with a negative view of globalisation was Asia, with 64 percent, while Africa was the only region in which the proportion of citizens with a positive view of globalisation (50 percent) exceeded that of those with a negative view (41 percent).

With respect to individual countries, the five countries with the highest proportion of citizens with a negative view of globalisation were Greece (72 percent), Japan (71 percent), Croatia (70 percent), Austria (69 percent) and France (67 percent). Worthy of note is the fact that three of those countries are Western European countries and EU member states (Greece, Austria and France).

Also, the proportion of Greek respondents who replied “totally agree” with the view that globalisation creates more problems than it solves was a high 47 percent, followed by Croatia with 34 percent, while the country with the smallest proportion was Japan, with just 9 percent.

Conversely, the five countries with the highest proportions of citizens in favour of globalisation — who disagreed with the view that it creates more problems than it solves — were Albania (62 percent), Nigeria (56 percent), Taiwan (53 percent), Kenya (52 percent) and Egypt (52 percent). Worthy of note is that no EU member state, nor the US, were among the top five countries whose citizens were in favour of globalisation.

 

Περιβαλλοντικές επιδόσεις αγροτικού τομέα στην Ελλάδα (ΟΟΣΑ)

Δείτε εδώ την έκθεση

 

“Γιαλαντζί Ανάπτυξη”

Μου αρέσει ιδιαίτερα η νοοτροπία των αρχόντων της αδελφής πόλης του Αγίου Νικολάου. Τόση κουβέντα γίνεται για την απαξίωση των ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης ιδιαίτερα στην ελληνική περιφέρεια. Τα τμήματα των ΤΕΙ στο νομό μας καταρρακώθηκαν εφέτος λόγω οικονομικής κρίσης και αλλαγής τάσεων των προτιμήσεων των υποψηφίων. Οι οικονομικές σχολές δέχονται πιέσεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της επικρατείας με την εξαίρεση των πολύ αναγνωρισμένων τμημάτων του κέντρου.

Σε όλο αυτό τον πανικό με μια κυβέρνηση που έχει αναγάγει τη δημιουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων στο κυνήγι του “άγιου δισκοπότηρου” τα οποία θα προσφέρουν κυρίως τα γνωστικά αντικείμενα διοίκησης και οικονομίας – μιας και είναι αντικείμενα εντάσεως εργασίας και όχι τόσο κεφαλαίου, (δεν απαιτούν υποδομές Ιατρικής Σχολής ή Πολυτεχνικής Σχολής) οι γείτονές μας ζητούν, κινητοποιώντας την κοινωνία του Αγίου Νικολάου και γενικότερα του νομού Λασιθίου μέσω της Νομαρχίας και άλλων φορέων – Εκκλησία, Επιμελητήριο, την ίδρυση Πανεπιστημιακής Σχολής στην πόλη τους.

Άποψη μου είναι όχι άλλες σχολές στην περιφέρεια. Ούτε ΤΕΙ, ούτε ΑΕΙ. Ούτε ΙΕΚ.

Κι αυτές που υπάρχουν να εκπαιδεύσουν τους ενήλικες με ανοιχτές διαδικασίες σε νέες τεχνολογίες και ιδέες στα πλαίσια της διαρκούς εκπαίδευσης.

Άλλες είναι οι ανάγκες μας.

Αντί να δημιουργούμε πλούτο, -μάλλον στέρεψαν οι ιδέες και η επιχειρηματικότητα-, αναμένουμε τον κρατικό κορβανά να ρίξει λίγα ψιλά στην έρμη επαρχία. Στον “καταφρονεμένο” Νομό Λασιθίου. (Ή μήπως δεν είναι καταφρονεμένος, απλά κινείται σε ένα παράλληλο σύμπαν ζητώντας η κάθε μεριά τα δικά της από τα λεφτά που το κράτος δεν έχει δα και την καλύτερη των προθέσεων να μοιράσει, αντί να κατατεθεί ένα κοινό σχέδιο δράσης όλου του νομού με έργα άξονες που θα μετατρέψουν όλο το νομό σε μια ενότητα διαφορετικής, αλλά οπωσδήποτε βιώσιμης ανάπτυξης;)

Φρονώ ότι αυτή η κίνηση έχει σκοπό εντυπωσιασμού και καθαρά επικοινωνιακό χαρακτήρα.

Κύριοι ταγοί…

Η οικονομική κρίση δεν έχει αρχίσει ακόμη. Ο ουρανός αχνοψιχαλίζει…Η μπόρα είναι μπροστά μας.

Παλιά ζητούσαν οι κοινωνίες στρατόπεδα, τώρα ζητάνε σχολές. Απαξιώθηκε το στράτευμα, απαξιώνεται και η παιδεία. Σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, αναγκαστικά η εκπαίδευση πρέπει να είναι ανταγωνιστική. Ιδίως δε ουμανιστική. Ο ανθρωπιστικός χαρακτήρας έχει χαθεί προ πολλού μιας η διοίκηση και η διαχείριση της οικονομίας σε μίκρο- και μάκρο- επίπεδο γίνεται από αλχημιστές και στυγνούς στατιστικούς υπολογισμούς που καμία σχέση δεν έχουν με την καθεαυτή ανάπτυξη.

Τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Οι μελέτες που κατά καιρούς παρουσιάζονται ως πολιορκητικοί κριοί για θεσμοθέτηση των αιτημάτων είναι στατικές και επιτρέψτε μου να πω παρωχημένες.

Συγγράφονται από στοιχεία κυρίως δευτερογενή απ’ αυτά που παρουσιάζουν κατά καιρούς άλλες μελέτες (τύπου δημιουργικής λογιστικής).

“Αδήριτος η ανάγκη δημιουργίας νέας σχολής..”, “…παλλαϊκό αίτημα της τοπικής κοινωνίας….” και άλλα αποδεικτικά στοιχεία της ανάγκης οικοδομήσεως και λειτουργίας νέας σχολής.

Ήδη στην ΤΕΔΚ Λασιθίου οι υπόλοιποι Δήμαρχοι του Νομού έβγαλαν κάρτα στον Δήμαρχο Αγίου Νικολάου. Αναμένεται η συνέχεια….

Ιεραπύτνιοι…

Συνεργασία, λοιπόν, είτε σα μια γροθιά λασιθιώτικη, αν θέλουν και οι υπόλοιποι, είτε μόνοι μας, με άλλους εκτός νομού, αν δε θέλουν. Ξα ντως!

Πάντως, μιλώντας για τα δικά μας, βέλτιστο θα ήταν να παραμερίσουμε τις διαφορές μας και να βρούμε τα σημεία που μας ενώνουν.

Αν δε θέλει η αγορά πχ ντομάτα ΑΑ «για σαλόνια», μα ντομάτα ΑΑ σε τιμή «για τα γουρούνια», ας πάμε σε άλλη αγορά σα μια γροθιά, ας πάμε για άλλα προϊόντα που δεν τα παράγει κανείς άλλος μέχρι τώρα.

Αυτό που εκτόξευσε την Ιεράπετρα τη δεκαετία του 70 και του 80, αν το ξεχάσατε ή αν δεν το κατανοήσατε ποτέ ήταν η ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ και η εκμετάλλευση των φυσικών και ανθρωπογενών πλεονεκτημάτων του τόπου μας.

…Τόσα βότανα ενδημούν στα βουνά μας που τα χρειάζεται η βιομηχανία υγείας…

…Ένα κρασί δεν καταφέραμε να εμφιαλώσουμε επώνυμα από την Ιεράπετρα -συνολικά- ποτέ….

…ούτε μια μποτίλια λάδι, κι ας είναι το καλύτερο….

Τα συμφέροντα κάποιων υπερισχύουν των πολλών γιατί οι πολλοί δεν καταλαβαίνουν ή κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι η προσωπική προσπάθεια μπορεί να επηρεάσει μέσω της θετικής ανάδρασης ολόκληρο το σύστημα.

Με ρωτάει ένας φίλος μου κάθε φορά που βρισκόμαστε τι είναι “ανάπτυξη” τι “επένδυση” και τι είναι “κόστος”. Ανάπτυξη χωρίς κόστος δεν υφίσταται. Πάντα θυσιάζουμε κάτι για να απολαύσουμε κάτι άλλο. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι το παράδειγμα της τοπικής μας ανάπτυξης έχει εγκλωβιστεί σε ένα «αναποτελεσματικό μονοπάτι» που μπορεί να δείχνει ακόμη σημάδια δυνατοτήτων, αλλά πιθανότατα θα μας βγάλει σε λάθος “βουνό”. Έχουμε ανάγκη μιας νοοτροπίας “αύξουσας” και όχι “φθίνουσας απόδοσης”.Έχουμε ανάγκη τη μη επιδίωξη της ισορροπίας και τη μη μοναδική λύση! Ο χώρος των δυνατοτήτων παρέχει τη δυνατότητα διεξαγωγής μη πεπερασμένων παιχνιδιών, που δεν κολλάνε στο παρελθόν! Το παρελθόν αλλάζει ανάλογα με αυτό που συμβαίνει στο μέλλον. Απλά, η φράση “έτσι το έκανε ο πατέρας μου έτσι το κάνω και εγώ”, πλέον είναι κενή νοήματος. Βέβαια τα οικονομικά της φθίνουσας απόδοσης και τα οικονομικά της αύξουσας απόδοσης εκπροσωπούν δύο διαφορετικούς κόσμους. Τον παλιό και τον νέο αντίστοιχα. Η Γεωργία ακολουθεί το νόμο της φθίνουσας απόδοσης αλλά πρέπει να μπολιαστεί με την φιλοσοφία της αύξουσας απόδοσης ιδιαίτερα αν γίνει δραστηριότητα έντασης γνώσης (βλέπε Ολλανδία, Ισραήλ). Αν εξακολουθήσουμε να είμαστε εστιασμένοι στην παραγωγή τότε με την υπάρχουσα δομή του συστήματος παραγωγής και εμπορίας τα προβλήματα θα διογκώνονται. Πρέπει να πειραματιστούμε και να βρούμε εκείνες τις διόδους στο πέλαγος της πολυπλοκότητας. (Στο παρελθόν η αρχική εγκατάσταση στεγασμένης αγροτικής παραγωγής ήταν ταξίδι σε terra incognita. Ακολούθως το παράδειγμα υιοθετήθηκε απο όλους. Όμως ο κύκλος έχει κλείσει τουλάχιστο στην παρούσα μορφή του).

” Επένδυση” με την ισχύουσα πρακτική είναι πχ η δημιουργία και η δραστηριοποίηση ενός μεγάλου supermarket εξωχώριν συμφερόντων, το οποίο ενώ φαινομενικά δηιμουργεί απασχόληση και πλούτο στην περιοχή ουσιαστικά προκαλεί αποεπενδύσεις άλλων ομοειδών επιχειρήσεων, χάσιμο θέσεων εργασίας, εκτίναξη τιμών γης μιας και αγοράζει σε πολύ υψηλές τιμές γη δημιουργώντας νέες αντικειμενικές αξίες στην περιοχή κοκ.

Όσο πιο παγκοσμιοποιημένη η οικονομία τόσο μεγαλύτερη δύναμη των μικρών παικτών όπως αναφέρει και ο Naisbitt. Ζούμε σε κοινωνίες πολλαπλών επιλογών. Τις προάλλες χτύπησε το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη ήταν μια φωνή από την Ινδία (!) που επικοινώνησε άμεσα λόγω ενός mail που είχα στείλει μια ημέρα πριν για να μου δώσει τιμή και ποσότητα ενός προϊόντος. Αυτή είναι η παγκοσμιοποίηση. Πολλά θετικά και πολλά αρνητικά. Η πολυπλοκότητα του σημερινού συστήματος επιτακτικότερα από ποτέ επιτάσσει την απορρόφησή της και όχι την κατά μέτωπο αντιμετώπισή της.

 

Σκέψεις…

Είναι κάποιες φορές που σου έρχεται το αίμα στο κεφάλι με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω σου. Η βλακεία έχει φτάσει σε τέτοια υψηλά επίπεδα λες και είναι χοληστερίνη σε αίμα παμφάγου. Καταναλώνουμε αγόγγυστα τις αηδίες που μας ταϊζουν, τα αίσχη που τα αποκαλούν κουζίνα (ενίοτε μεσογειακή), βλέπουμε τη σοβαρή ενημέρωση και μας πιάνει μια λαχτάρα να δούμε το εναλλακτικό δελτίο του Star. Τώρα με τη Μελέτη ακόμη καλύτερα.

Πληρώνουμε αδιαμαρτύρητα ό, τι ζητήσει ο κάθε μάστορας, ο κάθε επαγγελματίας χωρίς να έχουμε την αντίστοιχη ποιότητα παροχής υπηρεσιών. (αν αξίζει χαλάλι ό,τι και να δώσεις..)

Σε λίγο θα δαγκώνει ο ένας τον άλλο.

Οι μίζες και τα σκάνδαλα πάνε σύννεφο.

Μέχρι και ρασοφόροι μεγαλοεπενδυτές και brokers μας προέκυψαν εσχάτως.

Πολλοί αναμένουν τον πολυπόθητο διορισμό, ή πότε θ’ ανοίξει κανένα επιδοτούμενο πρόγραμμα μπας και τρέξει λίγο χρήμα.

Η ελληνική παραγωγικότητα είναι καταρρακωμένη. Γιατί να δουλέψει ο άλλος σου λέει; Η επιβράβευση της βελτίωσης της παραγωγικότητας δεν υφίσταται.

Ως γνωστόν η Ελλάς και η Ιεράπετρα τρώνε τα παιδιά τους.

Πόσοι γνωρίζουν ότι συντοπίτης μας Γεραπετρίτης φυσικός έχει λάβει 2 φορές το Βραβείο Αϊνστάιν (καταγωγή από το Κάτω Χωριό Ιεράπετρας;). Αυτός ο λαμπρός επιστήμονας έχει βαρεθεί τη συννεφιά της Εσπερίας, αλλά δεν ανοίγει καμιά πόρτα σε Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Προηγούνται οι άλλοι. Οι δικοί μας. Και των δικών μας οι ημέτεροι. Και οι ημέτεροι από καραμπόλα. Αει σιχτίρ πιά. Μην δούμε άνθρωπο να προκόβει. Να του φάμε τα μάτια και να του κόψουμε τα πόδια. Χαμερπή σκουλήκια που (συγγνώμη από τα σκουλήκια που επιτελούν υψηλό καθήκον στην οικολογική αλυσίδα) αντί να προσπαθήσετε να ανέβετε με κάθε τρόπο κοιτάτε να κοντύνετε αυτούς που ξεχωρίζουν.

Καθαρίζονται οι δρόμοι κάθε πρωί –μαύρα χαράματα- και λάμπουν πραγματικά και σε 2-3 ώρες παντού η αποδόμηση και οι γεμάτοι κάδοι και οι δρόμοι με απορρίμματα. Είμαστε αναίσθητοι και κακαναθρεμένοι! Καθένας μας χρειάζεται πίσω του ένα αστυνομικό και ένα οδοκαθαριστή.

Συνέλθετε γιατί η κατάσταση έχει χτυπήσει κόκκινα!

Καλό το εφέ και η επίδειξη αλλά χρειάζεται και ένα background βρε αδελφέ!

Συγχαρητήρια στα παιδιά που πέτυχαν φέτος στις Πανελλαδικές Εξετάσεις! Καλή υπομονή και καλή σταδιοδρομία! Και να θυμάστε αν θέλετε ότι δεν κάνουν τα πτυχία τον άνθρωπο ούτε τον επιστήμονα! Η ανθρωπιά και η μόρφωση τον/την κάνουν.

Καλό Βράδυ Ιεράπετρα!